Η «τομογραφία» της κρίσης στην Ελλάδα: Ένας στους 4 δαπανά το 40% του εισοδήματος για στέγαση

Η «τομογραφία» της στεγαστικής κρίσης στην Ελλάδα: Ένας στους 4 δαπανά πάνω από το 40% του εισοδήματος για στέγαση

Παρά τις μικρές διαφοροποιήσεις, οι εκπρόσωποι της προοδευτικής και της αριστερής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα συμφωνούν τουλάχιστον σε τρία ζητήματα ως προς το κορυφαίο πρόβλημα της στεγαστικής κρίσης: Αναγνωρίζουν τη στέγη ως κοινωνικό αγαθό και θεμελιώδες δικαίωμα. Συμφωνούν στη συμπτωματολογία της και στις ευθύνες της διακυβέρνησης Μητσοτάκη και προτείνουν την επανασύσταση ενός οργανισμού κοινωνικής κατοικίας που θα καλύψει τα κενά του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, τον οποίο κατήργησε το πρώτο Μνημόνιο.

Η συναντίληψη αναδείχτηκε χθες κατά τη διάρκεια της ημερίδας που διοργάνωσε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων τ.ΟΑΕΔ-τ.ΟΕΕ-τ.ΟΕΚ (ΠΑΝΣΥΠΟ) με χορηγό επικοινωνίας την «Εφ.Συν.». Με στρατηγικό στόχο την κατάθεση βιώσιμων προτάσεων ώστε «κανένα νοικοκυριό να μην πληρώνει για στέγαση πάνω από το 1/3 του εισοδήματός του» ο πρόεδρος του ΠΑΝΣΥΠΟ, Κ. Λιβέρης, επισήμανε ότι απαιτείται η παραγωγή 11.600 κατοικιών ετησίως είτε με ανέγερση νέων κατασκευών, είτε με αγορά από ιδιώτες και με μετατροπή δημόσιων κτιρίων σε κατοικίες. Στο συμπέρασμα κατέληξε αφού προηγήθηκε η παρουσίαση ενός ολιστικού πανοράματος στοιχείων, που αντλήθηκαν από αξιόπιστες πηγές, ενώ αποκάλυψε ότι την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση υπόσχεται 130 σπίτια μέσω «κοινωνικής αντιπαροχής», 157 κατοικίες, έτοιμες από τον πρώην ΟΕΚ, παραμένουν κλειδαμπαρωμένες… σε αχρησία.

Ευρήματα

Από τον πλούτο των ευρημάτων της μελέτης του ΠΑΝΣΥΠΟ, ξεχωρίζουν τα εξής:

● 1 στους 4 πολίτες στην Ελλάδα δαπανά πάνω από το 40% του εισοδήματός του για στέγαση, αναδεικνύοντας την Ελλάδα σε χώρα με τη μεγαλύτερη στεγαστική επιβάρυνση, αφού ξεπέρασε και τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.

● Ο ρυθμός αύξησης των ενοικίων στην Ελλάδα το 2025 ήταν τριπλάσιος από τον μέσο όρο στην Ε.Ε.

● Η σωρευτική ποσοστιαία αύξηση της εμπορικής αξίας των διαμερισμάτων την επταετία 2018-2025 ανήλθε στο 110%, με τον ετήσιο ρυθμό αύξησης να παραμένει υψηλός (7,8% το 2025).

● Η άνοδος στις τιμές των ακινήτων είναι συνεχής σε όλη τη χώρα και όχι μόνο στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και παραμένει πολλαπλάσια της αύξησης των εισοδημάτων.

● Μπορεί το επίπεδο της ιδιοκατοίκησης (69,3%) να συμπίπτει περίπου με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο (68,5%) αλλά υπάρχει έντονη διαγενεακή ανισότητα σε βάρος των νέων.

● Η ανεπαρκής προσφορά κατοικιών, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις (airbnb), η έλλειψη δημόσιας και κοινωνικής κατοικίας, η εκρηκτική αύξηση της Golden Visa (2,75 δισ. ευρώ τη δεκαετία 2014-2024), το μεγάλο απόθεμα 750.000 κενών κατοικιών (13,5% του συνολικού αποθέματος κατοικιών στην Ελλάδα) σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος μεταβίβασης και το γεγονός ότι η αύξηση του κόστους στέγασης είναι 3 έως 5 φορές υψηλότερη από τη μεταβολή των εισοδημάτων έχουν οδηγήσει την κατοικία σε παράγοντα κοινωνικού αποκλεισμού.

Τα κόμματα

Στην ημερίδα τις θέσεις των κομμάτων ανέπτυξαν ο Παύλος Χρηστίδης και ο Λευτέρης Καρχιμάκης από το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ., δίδοντας έμφαση στα προβλήματα που προκαλούν οι τράπεζες.

Τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ ανέπτυξε η Κατερίνα Νοτοπούλου ενώ το ΚΚΕ εκπροσώπησαν ο Ηλίας Τσιμπουκάκης και η Αφροδίτη Κτενά. Από τη Νέα Αριστερά, η Θεανώ Φωτίου πρότεινε μεταξύ άλλων και τη δημιουργία Τράπεζας Ενοικιαζόμενης Στέγης που θα μπορεί να προσφέρει οικονομικά προσιτή, κοινωνική κατοικία.

Εμφαση στο παράδειγμα της Αυστρίας, όπου ένας στους δύο έχει τη δυνατότητα να μένει σε κοινωνική κατοικία, έδωσε στην ομιλία της η Μαρία Ζαχαρία από την Πλεύση Ελευθερίας χαρακτηρίζοντας την Ελλάδα «μοναδική πανευρωπαϊκή εξαίρεση».

Δεδομένα από τη δράση του Εθνικού Πολυκέντρου της ΑΔΕΔΥ παρουσίασε ο Γ. Γούλιος, ενώ τις συζητήσεις συντόνισαν οι δημοσιογράφοι της «Εφ.Συν.» Λένα Κυριακίδη και Γιάννης Κιμπουρόπουλος.