Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι η Αργεντινή δεν είναι με το σπαθί της στον τελικό;

Δεν έχει καμία σημασία αν η Αγγλία τη βοήθησε. Αυτό που μετράει ότι ότι μετά το γκολ του Γκόρντον ο Μέσι έβαλε τη μπάλα κάτω, πήρε από τα χέρια  τους συμπαίκτες του και τους οδήγησε σε θρίαμβο.

Κανένας Μέσι δεν ευθύνεται αν η Αγγλία τα έκανε πάνω της μόλις σκόραρε. Αυτός είναι  ο μεγαλύτερος παίκτης του κόσμου και έβγαλε εγωισμό. Ήταν το κάτι άλλο και πολλά μπράβο του γι’ αυτό που κάνει και προσφέρει σε όλους εμάς στα 39 του χρόνια.

Έπειτα είδαμε από την Αργεντινή ότι όταν θέλει μπορεί να παίξει ωραία μπάλα. Δεν είναι μόνο το πολεμικό της στιλ και οι τσαμπουκάδες όπως μπήκε στην αρχή του αγώνα. Το έχει το άμεσο και γρήγορο ποδόσφαιρο, ξέρει να πιέζει και να παίρνει αυτό που θέλει έστω και στο τέλος των αγώνων. Όπως έγινε και με την Αίγυπτο.

Η Αγγλία είναι άξια της μοίρας της. Αντί να κρατήσει μπάλα κλείστηκε στο καβούκι της και είπε στους Αργεντίνους «πυροβολείστε» μας.

Ο Τούχελ έπαιξε με τέσσερα σέντερ μπακ και έκανε άμυνα χωρίς να αμύνεται! Ο Έντσο Φερνάντες ανενόχλητος επιχείρησε δύο σουτ και το ένα βρήκε στόχο.

Άμυνα είναι αυτό που έκανε η Αργεντινή μετά το 2-1. Πρέσινγκ παντού και ξεμαρκάριστος μόνο ο Πίκφορντ!

Ο τρόπος που αντέδρασε η Αγγλία μετά το γκολ του Γκόρντον δείχνει ότι δεν της άξιζε να παίξει στον τελικό. Είναι λίγη ως ομάδα. Κι έχει λίγο προπονητή. Άτολμο και φοβιτσιάρη.