Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Προκρούστης ήταν ληστής στην περιοχή των Μεγάρων, έβαζε τους περαστικούς με το ζόρι στο σιδερένιο κρεβάτι του και αν ήταν μακρύτεροι από το κρεβάτι τούς ακρωτηρίαζε για να ταιριάζουν στο μέγεθος, ενώ αν ήταν κοντύτεροι τούς τραβούσε μέχρι να φτάσουν στο μήκος του κρεβατιού.

Ο Θησέας σκότωσε τον Προκρούστη στο ίδιο του το κρεβάτι, και επειδή ήταν μεγαλύτερος από το κρεβάτι του έκοψε το κεφάλι και τα πόδια. 'Έτσι έμεινε ως έκφραση η «προκρούστεια κλίνη» για τις περιπτώσεις που κάτι προσαρμόζεται με τη βία στο μέγεθος κάποιου.

Αναρωτιέστε τώρα σε τι χρησιμεύουν οι αναφορές μου στη μυθολογία και πως συνδέονται με τον σύγχρονο άνθρωπο.

Ο Προκρούστης ήρθε αυθόρμητα στη σκέψη μου καθώς διάβαζα μία ανάρτηση σε blog ενός ανώνυμου συμπολίτη ο οποίος έβαλλε εναντίον των αδέσποτων της πόλης μας και κυρίως εναντίον των ανθρώπων που τα φροντίζουν.

Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι μπροστά σε μια τέτοια άποψη.

Η «λύση» που αβίαστα προτείνεται, από τους συνήθως ανώνυμους συντάκτες αυτών των δημοσιευμάτων, είναι να αφεθούν τα αδέσποτα ατάιστα στην τύχη τους ή μάλλον στην ατυχία τους και οι φιλόζωοι να απολογηθούν για το φοβερό ατόπημα που έχουν διαπράξει, δηλαδή το τάισμα και τη φροντίδα των αδέσποτων ζώων.

O Προκρούστη έδινε τέτοιες «λύσεις», ήταν αυτός ο οποίος έδειξε στην ανθρωπότητα τον πιο εύκολο τρόπο επίλυσης των προβλημάτων, ό,τι δεν μας αρέσει το βάζουμε στην κλίνη και το κόβουμε, το ξεφορτωνόμαστε, απαλλασσόμαστε από το «κακό», ο πραγματικά υπεύθυνος δεν μας ενδιαφέρει, στόχος μας δεν είναι η γνώση του προβλήματος αλλά η απαλλαγή μας από αυτό.

Εν ολίγοις οι φιλόζωοι θεωρούνται υπεύθυνοι για την επιβίωση των αδέσποτων.

"O tempora! O mores", Ω! καιροί! Ω! ήθη! αναφώνησε ο Κικέρωνας με αγανάκτηση τον 1ο αιώνα π.X. για την ανηθικότητα και την χαλάρωση των ηθών στη διοίκηση."O tempora! O mores", αναφωνώ και εγώ στον 21ο αιώνα μ.X, για την χαλάρωση των ηθών στην κοινωνία.

Μέχρι τώρα γνώριζα ότι κάποιος μπορεί να κατηγορηθεί για το θάνατο κάποιου, όμως να κατηγορείται γιατί βοηθά κάποιον να επιβιώσει είναι πρωτάκουστο, αδιανόητο, πρωτοφανές, δε νομίζετε;

Αν και το θέμα των αδέσποτων δεν είναι καινούργιο συστηματικά ξεχνάμε κάποια πράγματα.

Τα αδέσποτα ζώα δεν φυτρώνουν, ούτε πολλαπλασιάζονται με τη γύρη, βρίσκονται στους δρόμους διότι κάποιοι «ανεύθυνοι» συμπολίτες μας τα «αγόρασαν» ως αντικείμενα γι' αυτούς ή τα παιδιά τους και όταν αντιλήφθηκαν ότι τους «επιβάρυναν» – αναίσχυντα, αδιάντροπα και ανερυθρίαστα -τα πέταξαν στο δρόμο, αδιαφορώντας για την επιβίωσή τους καθώς και για το παράδειγμα που δίνουν στα παιδιά τους.

Διότι όταν ένα παιδί μαθαίνει ότι μπορεί να ξεφορτωθεί το «ζώο-αντικείμενο» τόσο εύκολα χωρίς καμία ηθική ή άλλη επίπτωση, τότε στη διάρκεια της ενήλικης ζωής του θα συμπεριφερθεί με τον ίδιο τρόπο, αυτόν που διδάχθηκε από τους γονείς του τόσο απέναντι σε ένα άλλο ζώο αλλά και σε ένα ηλικιωμένο, ανάπηρο ή σε οποιονδήποτε θεωρήσει κατώτερό του ή βάρος του.

Με άλλα λόγια θα συμβεί αυτό που έλεγε ο Τζων Λόκ «Οι άνθρωποι που ευχαριστιούνται όταν κατώτερα πλάσματα υποφέρουν ή καταστρέφονται, δεν πρόκειται να νιώσουν συμπόνια ή καλοσύνη ούτε και για τους συνανθρώπους τους».

Τα ζώα λοιπόν αυτά αφού πετάχτηκαν στο δρόμο βρέθηκαν σε μια σκληρή πραγματικότητα, χωρίς φαγητό, νερό, κάτω από ιδιαίτερα υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες.

Πολλά από αυτά, δυστυχώς, έπεσαν θύματα κακομεταχείρισης συμπολιτών μας οι οποίοι αποφάσισαν να καθαρίσουν τον τόπο τους από ότι τους «ενοχλούσε» – άλλες πιο σημαντικές ενοχλήσεις που υφίστανται οι ίδιοι άνθρωποι, τις υπομένουν με χαρακτηριστική καρτερικότητα και αυτό διότι έμαθαν να αντιδρούν μόνο σε αυτόν που θεωρούν πιο αδύναμο.

Με όσα έχουν ειπωθεί μέχρι τώρα μπορούμε να φτιάξουμε ένα κάδρο-πάζλ, τοποθετώντας πάνω σε αυτό μικρά κομματάκια πάζλ με όσους έχουν ήδη αναφερθεί και αποτελούν μέρος του προβλήματος –τα αδέσποτα, αυτούς που παρατάνε τα αδέσποτα, τους φιλόζωους, αυτούς που ενοχλούνται από τους φιλόζωους.

Όμως πριν κρεμάσουμε ολοκληρωμένο το κάδρο στον τοίχο της πόλης μας, θα πρέπει να προσθέσουμε σε αυτό το μεγαλύτερο κομμάτι του, την καθ' ύλην αρμόδια, τη Δημοτική Αρχή των Ιωαννίνων, η οποία με χαρακτηριστική ηρεμία, αταραξία και ασυγκινησία που θα τις ζήλευαν ακόμη και οι Στωικοί φιλόσοφοι δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν μιλάει, δεν πράττει, το μόνο που κάνει είναι με την απραξία της να συναινεί σε ότι δεν έκανε η προηγούμενη δημοτική αρχή.

Ζούμε σε αυτή την πόλη μια παράλογη κατάσταση χρόνια τώρα, όπου τα θύματα καλούνται να δώσουν τη λύση και αυτοί που βοηθούν τα θύματα κατηγορούνται, το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα είναι ότι τους υπεύθυνους πολίτες τους τιμωρούμε και τους ανεύθυνους πολιτικούς τους επιβραβεύουμε με την ψήφο μας για να ακολουθήσουν την ίδια πολιτική.

Το πρόβλημα των αδέσποτων δεν λύνεται με το να μην τα ταΐσουμε, είναι ανήθικο και απάνθρωπο να αφήνουμε ζώα να πεθαίνουν μπροστά μας διότι κάποιοι ανεγκέφαλοι τα παράτησαν και επειδή η Δημοτική αρχή αδρανεί ή καλύτερα κοιμάται διαιωνίζοντας το πρόβλημα.

Δεν θέλω να σκεφτώ τι θα συμβεί αν κάποιος παίρνοντας αφορμή από τα παραπάνω θεωρήσει πως με το ίδιο μαγικό ραβδάκι θα μπορούσε να απαλλαγεί η ανθρωπότητα και από τους άστεγους που συνεχώς αυξάνονται και από τους ηλικιωμένους- αφού το χαρακτηριστικό του 21ου αι. είναι η γήρανση του παγκόσμιου πληθυσμού- αιτιολογώντας αυτή του την ενέργεια ως προσπάθεια μείωσης των εξόδων περίθαλψης ώστε να μην αυξάνονται τα ελλείμματα.

Ελπίζω να μην δίνουμε ιδέες στους πολιτικούς μας- σκέψη υπερφίαλη βέβαια, δεν χρειάζονται τη βοήθειά μας διότι αυτοί μόνο τέτοιου είδους πρακτικές επίλυσης των προβλημάτων εφαρμόζουν.

Οι άνθρωποι που ταΐζουν τα αδέσποτα το κάνουν όχι γιατί θεωρούν τους εαυτούς τους υπεύθυνους, αλλά γιατί η ευαισθησία τους και η ανθρωπιά τους δεν τους επιτρέπει να νοιώθουν δίπλα τους ένα πλάσμα να πεινάει, να διψάει, να παλεύει να επιβιώσει, να κακοποιείται και αυτοί να λειτουργούν σαν να μην τρέχει τίποτε.

Είναι οι ίδιοι που προσφέρουν και σε άλλες ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, διότι πιστεύουν ότι κάθε πλάσμα που υπάρχει σε αυτό τον κόσμο έχει τουλάχιστον δικαίωμα σε μία αξιοπρεπή ζωή, έχει δικαίωμα στην ευζωία.

Οι περισσότεροι από αυτούς είναι συνήθως άνθρωποι που προσφέρουν από το υστέρημά τους για την τροφή, τις στειρώσεις και την φροντίδα αυτών των ζώων.

Δείχνουν την ανθρωπιά τους προσφέροντας, χωρίς να περιμένουν να πάρουν πίσω τίποτε και αντί να είμαστε ευγνώμονες προς αυτούς και να υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της ανιδιοτελούς αγάπης τους, τους πετάμε ευθύνες που ανήκουν σε άλλους.

Στη συνέχεια παραθέτω κάποια σημεία από ένα άρθρο του Γ.Φραντζεσκάκη, στο οποίο ένας γερμανός πανεπιστημιακός της βιοηθικής αναφέρεται στην παρεξηγημένη έννοια της φιλοζωίας: «...η φιλοζωία είναι μια συνιστώσα της ανθρώπινης ύπαρξης, το να τη διαχωρίζουμε από αυτή είναι σαν να την περιφρονούμε. Φιλοζωία δεν υπάρχει ως αυτόνομη πρακτική, αν είσαι άνθρωπος, συμφιλιωμένος με το περιβάλλον σου η φιλοζωία ενσωματώνεται στην οντότητά σου.

Αν έχεις κατατμηθεί σε άνθρωπο-εργαζόμενο, άνθρωπο-καταναλωτή, άνθρωπο-διεκδικητή και πάει λέγοντας, την παρερμηνεύεις ως επί μέρους ασχολία για τους «ηθικά ανώτερους», τους χομπίστες και τους αργόσχολους. Η φιλοζωία είναι μια ακούσια λειτουργία, όπως η αναπνοή, η κυκλοφορία του αίματος, η πέψη»

Από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι τη φιλοζωία δεν την επιλέγεις, την έχεις μέσα σου, όπως έχεις μέσα σου την αγάπη για τον συνάνθρωπο σου, τον ανήμπορο, τον ηλικιωμένο, τα παιδιά.

Δεν μπορεί να αγαπάς τους ανθρώπους και να μην ενδιαφέρεσαι για τα ζώα, ούτε το αντίθετο μπορεί να συμβεί.

Όσοι λοιπόν επιθυμείτε να συμμορφώσετε τους φιλόζωους μπορείτε να κάνετε κάτι απλό: αντί να τους ζητάτε να μην ταΐζουν τα ζώα, ζητείστε τους να μην αναπνέουν και αν αυτό επιτευχθεί τότε ως άξιοι συνεχιστές του Προκρούστη θα καθαρίσετε από αυτούς.

Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να συμμορφώσετε και τα αδέσποτα ώστε να μην σας ενοχλούν, ζητείστε από αυτά να μην τρώνε όταν τα ταΐζουν, να ξεχάσουν το ένστικτο της επιβίωσης, τελειώσατε και με αυτά.

Αλλά πριν ζητωκραυγάσετε για τα αποτελέσματα του έργου σας και αν θέλετε να αποδώσετε δικαιοσύνη τοποθετείστε στην «προκρούστεια κλίνη» τους πραγματικούς υπεύθυνους, αυτούς που ψηφίζονται για να κάνουν έργο και σιωπούνε, αυτούς στους οποίους ποτέ δεν αναφέρεστε.

Και όταν αυτοί με σπαραξικάρδιο ύφος σας πούνε ότι θέλουν να λύσουν το πρόβλημα αλλά η οικονομική κρίση δεν τους το επιτρέπει θυμίστε τους ότι το πρόβλημα με τα αδέσποτα δεν είναι καινούργιο, αλλά έκανε την εμφάνιση του τη δεκαετία του '80 ως αποτέλεσμα της ευμάρειας των ανθρώπων και της πολιτισμικής μας χρεοκοπίας η οποία προηγήθηκε της οικονομικής.

Το πρόβλημα διογκώθηκε τα επόμενα είκοσι χρόνια, χρόνια οικονομικής άνθισης, παχιών αγελάδων και όχι οικονομικής κρίσης.

Τριάντα χρόνια μετά το πρόβλημα δεν λύθηκε όχι γιατί δεν μπορούσαν να το λύσουν αλλά γιατί ποτέ δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με αυτό όπως και με τόσα άλλα.

Το πρόβλημα θα είχε εξαλειφθεί, όπως και σε άλλες χώρες με ελάχιστους πόρους, αν η Δημοτική Αρχή συντονισμένα βοηθούσε τους ανθρώπους να αλλάξουν κουλτούρα και στάση σε ότι αφορά τη σχέση τους με τα ζώα, αν ο Δημοτική Αρχή προχωρούσε σε στειρώσεις ενημερώνοντας και τους Δημότες για την αναγκαιότητά τους και αν εφαρμόζονταν οι νόμοι για την εκμετάλλευση, κακοποίηση και εγκατάλειψη των ζώων.

Αν σας δούνε ανυποχώρητους θα πάνε στην επόμενη συνηθισμένη δικαιολογία τους, θα σας πούνε ότι δεν φταίνε αυτοί ήταν άλλοι στις θέσεις τους, θυμίστε τους τότε πως οι αρχές και οι θεσμοί είναι πάνω από πρόσωπα και έχουν συνέχεια όταν επιλέγεις να τους υπηρετήσεις.

Μετά από αυτό χάνοντας την ψυχραιμία τους και με αλαζονικό ύφος θα σας πούνε «μα εσείς μας ψηφίζατε, τι θέλετε τώρα;» Εεε!!! τότε μη τους λυπηθείτε, βάλτε τους πάνω στην «κλίνη του Προκρούστη» και τραβήξτε τους να μεγαλώσουν γιατί το ηθικό τους ανάστημα μικρό ήταν και μικρό παραμένει.

Η επικαιρότητα του μύθου είναι προφανής, δεν νομίζετε; Φτάνει να αντιληφθούμε ποιος είναι ο Προκρούστης, ποιος είναι ο Θησέας και ποιοί οι ανυποψίαστοι περαστικοί.

Σε μια εποχή οικονομικών, πολιτιστικών ή τεχνητά διαμορφωμένων κρίσεων η δική μου κρίση και συνείδηση το μόνο που μου υπαγορεύει είναι να δηλώσω δημόσια το σεβασμό μου απέναντι σε όλους αυτούς που ζούνε δίπλα μου με ανθρώπινη υπόσταση και βρέθηκαν άδικα στο εδώλιο του κατηγορουμένου σαν σύγχρονοι Ντρέιφους .

Ιωάννινα 1/Φεβρουαρίου/2012

Ευαγγελία Δαβή

Δημότισσα Ιωαννιτών

«Ανακαλύψτε τον ψηφιακό κόσμο μαζί... με ασφάλεια!»

Για ένατη συνεχή χρονιά εορτάζεται την ερχόμενη Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου, η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου (Safer Internet Day σε 74 χώρες και σε 5 ηπείρους, από την Ισλανδία έως την Κένυα και από τον Καναδά έως την Ν. Κορέα. Η ημέρα αυτή αποτελεί εφαλτήριο ευαισθητοποίησης μικρών και μεγάλων στα θέματα που αφορούν στην ασφαλή και ηθικά σωστή χρήση του Διαδικτύου, του κινητού τηλεφώνου και όλων των διαδραστικών τεχνολογιών που είναι πια κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου διοργανώνεται σε ετήσια βάση από το Πανευρωπαϊκό Δίκτυο Εθνικών Κέντρων Ενημέρωσης Insafe (www.saferinternet.org) στο πλαίσιο του προγράμματος Safer Internet της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Για την Ελλάδα, η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου διοργανώνεται από τη Δράση Saferinternet.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, που αποτελεί τον Εθνικό Εκπρόσωπο του Δικτύου Insafe.

Φέτος, οι επίσημες εκδηλώσεις για την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου εστιάζουν στη σύγκλιση των γενεών με το σλόγκαν «Ανακαλύψτε τον ψηφιακό κόσμο μαζί... με ασφάλεια!». Με το σύνθημα αυτό, το INSAFE καλεί όλους, είτε είναι 5, 40 ή 75 ετών, είτε χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο μια φορά το μήνα, είτε καθημερινά, είτε ακόμα και καθόλου, να έρθουν κοντά για να μοιραστούν τις εμπειρίες τους, να μάθει ο ένας από τον άλλον, και να συμβάλει ο καθένας με τον τρόπο του στην προάσπιση της ασφάλειάς μας στους διαδραστικούς κόσμους. Όλοι μπορούν και πρέπει να παίξουν το δικό τους ρόλο στο να διασφαλίσουν ότι τα παιδιά μας θα μπορούν να πλοηγούνται στο Διαδίκτυο με σύνεση και με ασφάλεια.

Με τη συμμετοχή περισσότερων από 160 πρεσβευτών πανελλαδικά – σχολείων, βιβλιοθηκών, συλλόγων γονέων, οργανισμών, εταιριών και ιδιωτών –, η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου θα εορταστεί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας με πλειάδα εκδηλώσεων, workshops και δρώμενων, πολλαπλασιάζοντας έτσι το σύνθημα και το μήνυμα του INSAFE με πρωταρχικό στόχο την ορθή, υπεύθυνη και ασφαλή χρήση του Διαδικτύου, ως πολύτιμου εργαλείου για όλη την οικογένεια.

Τo τηλεοπτικό σποτ του INSAFE για τον φετινό εορτασμό – στην Ελληνική γλώσσα – είναι αναρτημένο στη διεύθυνση http://youtu.be/e_yLKBEiIUI

H κεντρική εκδήλωση για τον εθνικό εορτασμό συνδιοργανώνεται από το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και της δράσης Saferinternet.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, στο πλαίσιο του Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου και της Μονάδας Εφηβικής Υγείας της Β' Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών - μέλους του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου. Η εκδήλωση θα λάβει χώρα την Τρίτη 7 Φεβρουαρίου και ώρες 11:00 – 14:00 στην αίθουσα «Ζακλίν ντε Ρομιγί» του Υπουργείου Παιδείας. Την εκδήλωση θα χαιρετίσει η Υπουργός Παιδείας Δ.Β.Μ.Θ., κυρία Άννα Διαμαντοπούλου. Έχουν προσκληθεί να χαιρετίσουν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, ο Δήμαρχος Αθηναίων, και επίσημος εκπρόσωπος της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα. Στην εκδήλωση θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου. Ειδικότερα, θα παρουσιαστούν τα αναλυτικά στατιστικά στοιχεία των καταγγελιών που έγιναν την περίοδο 2011 προς τη Safeline, την Ελληνική ανοιχτή γραμμή καταγγελιών παράνομου περιεχομένου και παράνομης συμπεριφοράς. Επίσης, θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά τα αναλυτικά στατιστικά δεδομένα της Γραμμής Βοηθείας ΥποΣΤΗΡΙΖΩ για το έτος 2011, και τα οποία καταδεικνύουν την επιτακτική ανάγκη των Ελλήνων για πρόληψη σε σχέση με τους κινδύνους που ελλοχεύουν από τη μη ορθή χρήση του Διαδικτύου.

Ιστορικό της Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου

- Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου διοργανώνεται σε ετήσια βάση από το ΠανευρωπαΪκό Δίκτυο Εθνικών Κέντρων Ενημέρωσης και Επαγρύπνησης INSAFE με τη συγχρηματοδότηση της Ε.Ε. Εορτάζεται τη 2η ημέρα της 2ης εβδομάδας του 2ου μήνα του χρόνου. Φέτος η ημέρα αυτή είναι η 7η Φεβρουαρίου.

- Όλα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2002, όταν γεννήθηκε η ιδέα καθιέρωσης του εορτασμού μέσα από το πρόγραμμα SaferBorders που συγχρηματοδότησε η Ε.Ε.

- Στις 6 Φεβρουαρίου 2004 εορτάστηκε για πρώτη φορά η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου σε 16 χώρες, ανάμεσα σε αυτές και η Ελλάδα.

-Στις 8 Φεβρουαρίου 2005, η ημέρα αυτή εορτάστηκε σε 29 χώρες. Στην Ελλάδα, ο Ελληνικός Κόμβος Ασφαλούς Διαδικτύου διοργάνωσε διαγωνισμό παιδικής ιστορίας.

- Στις 7 Φεβρουαρίου 2006, οι χώρες που συμμετείχαν ήταν 36. Διοργανώθηκε παγκόσμιας εμβέλειας «blogathon», με σκοπό την προώθηση μηνυμάτων επαγρύπνησης σχετικά με τη χρήση των νέων τεχνολογιών. Στην Ελλάδα ο Ελληνικός Κόμβος Ασφαλούς Διαδικτύου διοργάνωσε μαθητικό διαγωνισμό σταυρόλεξου και κουίζ γνώσεων.

- Στις 6 Φεβρουαρίου 2007, συμμετείχαν στον εορτασμό 43 χώρες και πλειάδα διεθνών οργανισμών. Διοργανώθηκε για δεύτερη χρονιά «blogathon» αλλά και πανευρωπαϊκός μαθητικός διαγωνισμός, στον οποίο οι Έλληνες μαθητές αναδείχτηκαν πρώτοι σε συμμετοχές και κέρδισαν 2 από τα 4 πανευρωπαϊκά βραβεία.

- Οι επιτυχίες για τους Έλληνες μαθητές συνεχίστηκαν το 2008. Στον πανευρωπαϊκό μαθητικό διαγωνισμό κατέκτησαν 2 από τα 3 Πανευρωπαϊκά βραβεία και μια αναπληρωματική θέση! Οι νικητές βραβεύτηκαν σε ειδική ημερίδα που διοργάνωσε ο Ελληνικός Κόμβος σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, στις 12 Φεβρουαρίου 2008.

- Στις 10 Φεβρουαρίου 2009 συμμετείχαν στον εορτασμό 54 χώρες. Με μεγάλη λαμπρότητα και με το πάνελ νέων να κλέβει την παράσταση, το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου παρέθεσε για το εορτασμό της ημέρας αυτής Συνέντευξη Τύπου στο Κέντρο Τύπου της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας – Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης.

- Στις 9 Φεβρουαρίου 2010 συμμετείχαν στον εορτασμό περισσότερες από 60 χώρες. Το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου συνδιοργάνωσε με το Γραφείο Νεότητος της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών και την Αντιπροσωπεία της Ε.Ε. στην Ελλάδα Συνέδριο με θέμα «Ασφαλής χρήση του Διαδικτύου για τα παιδιά». Χαιρέτισαν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, κ.κ. Ιερώνυμος, η Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κα. Φώφη Γεννηματά και ο Ειδικός Γραμματέας Α/θμιας & Β/θμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κος Μιχάλης Κοντογιάννης. Το πάνελ νέων έκλεψε για άλλη μια φορά την παράσταση, ενώ έγκριτοι επιστήμονες και εκπρόσωποι της Πολιτείας παρέθεσαν ομιλίες.

- Στις 8 Φεβρουαρίου 2011 συμμετείχαν στον εορτασμό ήδη 65 χώρες. Η κεντρική εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου στους χώρους του Υπουργείου Παιδείας. Την εκδήλωση χαιρέτισε η Υπουργός Παιδείας Δ.Β.Μ.Θ., κυρία Άννα Διαμαντοπούλου. Από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και από την Ήπειρο μέχρι τα Δωδεκάνησα, 160 φορείς σε 37 νομούς της χώρας: σχολεία όλων των βαθμίδων, δήμοι, κέντρα νεότητας, μουσεία, βιβλιοθήκες, επιμελητήρια, πανεπιστήμια, εταιρίες και ιδιώτες πολλαπλασίασαν τα μηνύματά μας και έδρασαν ως πρεσβευτές μας με ομιλίες, εργαστήρια, ειδικά newsletters, θεατρικά δρώμενα, blogs, διαγωνισμούς, έργα ζωγραφικής.

Σκέψεις μιας ιατρού, με αφορμή εορτή εκπαιδευτικών.

Ήμουν ακόμη στο ιατρείο, όταν δέχτηκα μια πρόσκληση χορού. Επρόκειτο για το χορό των συνταξιούχων εκπαιδευτικών, των δασκάλων.

Πρώτη φορά κλήθηκα από το σύλλογο επίσημα.

Για λόγους συναισθηματικούς προσπάθησα να τα καταφέρω, να εξασφαλίσω χρόνο το βράδυ εκείνο, στις 27-1-2012 και να βρεθώ στα Λιθαρίτσια. Και λέγω συναισθηματικούς, γιατί οι πρόγονοί μου και στα πρώτα επαγγελματικά του χρόνια και ο πατέρας μου, ήτα δάσκαλοι.

Σε μια Ελλάδα που έζησε πολύ πιο δύσκολους καιρούς από αυτόν της σημερινής κρίσης.

Γι' αυτό δικαίως η κοσμήτωρ του συλλόγου είπε ότι το χαμόγελο των παρεστώντων της θύμισε το κουτί της Πανδώρας που πρόλαβε να εξασφαλίσει (κλείνοντάς το την τελευταία στιγμή) ένα μοναδικό στοιχείο για τον άνθρωπο: την ΕΛΠΙΔΑ. Η οποία συνεπάγεται την αισιοδοξία για το μέλλον.

Είπε ακόμη ότι η φράση «συνταξιούχοι» στη λεζάντα του συλλόγου είναι σχήμα λόγου. Γιατί στην πραγματικότητα, οι δάσκαλοι αισθάνονται διαρκώς ότι βρίσκονται εν ενεργεία καθώς οι αξίες, με τις οποίες γαλούχιζαν την εκάστοτε ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ, έγιναν η σκυτάλη και για τους εκπαιδευτικούς που έπονταν.

Έτσι πρόκειται για τους ΒΕΤΕΡΑΝΟΥΣ του κλάδου, είπε.

Ίσως να μην το πίστευα έτσι, αν δεν είχα την καταγωγή που προανέφερα, δεδομένου ότι ο παππούς μου ο Στέφανος Τζιάλλας, μας δίδασκε τη Βίβλο, τον Όμηρο και το Γεροστάθη ως τα βαθιά του γεράματα, ενώ σαν έκφραση των όλων αξιών, έκλεινε με κάποιο άσμα που μας το δίδασκε φροντίζοντας να το μαθαίνουμε ταυτόχρονα.

Και τα θυμάμαι όλα εκείνα. Και κάπου κάπου σιγοτραγουδούσαμε ακόμα τα τραγούδια που μας έμαθε ο παππούς και τις αξίες τις πανανθρώπινες, μέσω του Ευαγγελίου, του Ομήρου και του Γεροστάθη του Λ. Μελά.

Ο πρόεδρος των Βετεράνων δασκάλων Αλέκος Δόσης έκαμε ένα εξαιρετικό χαιρετισμό ώστε να ενώσει τις καρδιές όλων μας, καθώς στην αίθουσα υπήρχαν και πολλοί προσκεκλημένοι που δεν ήταν δάσκαλοι.

Παρατηρώντας τους εκπαιδευτικούς, που απολάμβαναν το γλέντι, όπως όλοι μας, καμάρωνα διπλά για την καταγωγή μου.

Ήταν οι άνθρωποι που δίδαξαν στα σχολεία του βουνού και του κάμπου, του χωριού και την πόλης, σε δύσκολες εποχές στη χώρα μας.

Και τώρα γεμάτοι περηφάνια διασκέδαζαν με μια επινίκια, θα έλεγα θωριά.

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Πότε δεν ήταν για την Ελλάδα μας;

Και οι δάσκαλοι κρατούσαν πάντα πρώτοι στις ελληνικές κοινωνίες, το φάρο της γνώσης για τα ελληνόπουλα. Και ύψωναν το ανέσπερο φως που μας κληροδοτήθηκε από τη μεγάλη ιστορία μας.

Για τη γνώση μας, χρειάστηκε να συναντήσουμε πολλούς δασκάλους στη ζωή μας.

Μπορεί να ξεχάσαμε τους περισσότερους αν όχι όλους.

Θα μένει, όμως, πάντα στην καρδιά μας η πρώτη μας δασκάλα. Η πρώτη και η παντοτινή.

Συγχαίρω τους δασκάλους για την εξαιρετική εκδήλωση.

Και τους ευχαριστώ για τα συναισθήματα που μου προκάλεσαν.

Βάσω Τζιάλλα Δαφνή

Ιατρός

Ρευματολόγος Παθολόγος

Η Διεύθυνση Τροχαίας του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, λόγω των δυσμενών καιρικών φαινομένων, που επικρατούν σε διάφορες περιοχές της χώρας, υπενθυμίζει στους οδηγούς και στους χρήστες του οδικού δικτύου, τις παρακάτω χρηστικές συμβουλές:

• Φροντίζω το όχημά μου να έχει αντιολισθητικές αλυσίδες.

• Χρησιμοποιώ πάντα τις αντιολισθητικές αλυσίδες. όπου υπάρχουν ειδικές συνθήκες κυκλοφορίας (παγετός, κ.λπ.).

• Φορώ πάντα τη ζώνη ασφαλείας.

• Ενημερώνομαι για τον καιρό και την κατάσταση του οδικού δικτύου πριν ξεκινήσω.

• Ελέγχω την καλή λειτουργία των συστημάτων του αυτοκινήτου μου.

• Φροντίζω ώστε να είναι εφοδιασμένο το αυτοκίνητο με αρκετά καύσιμα.

• Μειώνω ταχύτητα και να αφήνω αρκετή απόσταση από το προπορευόμενο όχημα για να μπορώ να σταματήσω με ασφάλεια.

• Δε φρενάρω απότομα γιατί υπάρχει κίνδυνος να εκτραπώ της πορείας μου. Με τον ίδιο τρόπο να λειτουργώ και όταν πρόκειται να επιταχύνω ή να στρίψω.

• Έχω αναμμένα τα φώτα πορείας για να γίνομαι πιο εύκολα αντιληπτός, ιδιαίτερα όπου δεν υπάρχει μεγάλη ορατότητα.

• Διατηρώ τα φώτα και τους υαλοκαθαριστήρες του οχήματός μου πάντα καθαρούς.

• Οδηγώ με χαμηλή ταχύτητα για να έχω τη δυνατότητα ελέγχου του οχήματός μου.

• Είμαι ιδιαίτερα προσεκτικός όταν διασχίζω γέφυρες, ανισόπεδες διαβάσεις και δρόμους που δεν είναι πολυσύχναστοι.

• Αν οδηγώ σε επαρχιακό δρόμο, αποφεύγω τους χιονισμένους χωματόδρομους.

• Έχω στο νου μου ότι ενδεχομένως χρειαστεί πολύ μεγαλύτερος χρόνος για να ακινητοποιήσω το όχημά μου όταν οδηγώ σε παγωμένο δρόμο.

Εάν ακινητοποιηθεί το όχημά μου:

• Δεν προσπαθώ να «γκαζώσω» για να απεγκλωβιστώ, γιατί οι τροχοί κινδυνεύουν να εισχωρήσουν ακόμα πιο βαθιά ειδικά σε πολύ χιονισμένα σημεία.

• Μετακινώ δεξιά και αριστερά τους τροχούς μερικές φορές προκειμένου να διώξω το χιόνι από τους τροχούς.

• Ειδοποιώ αμέσως τις αστυνομικές αρχές.

• Παραμένω στο αυτοκίνητό μου και να ανάβω τη μηχανή για 10 λεπτά ανά ώρα, ελέγχοντας ότι η εξάτμιση είναι καθαρή από χιόνι.

Σε περίπτωση που μετακινούμαι εκτός πόλεως:

• Φροντίζω, πριν ξεκινήσω, να ενημερωθώ για τον καιρό και την κατάσταση του οδικού δικτύου.

• Προγραμματίζω το ταξίδι μου, έτσι ώστε να μη συμπέσει με την αιχμή των καιρικών φαινομένων.

• Ελέγχω την καλή λειτουργία των συστημάτων του αυτοκινήτου μου.

• Βεβαιώνομαι ότι το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου μου είναι γεμάτο καύσιμα.

• Φροντίζω να έχω μαζί μου κουτί πρώτων βοηθειών.

Σε περίπτωση που μετακινούμαι μέσα στην πόλη:

• Προτιμώ τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

• Κινούμαι με ιδιαίτερη προσοχή και ακολουθώ τις υποδείξεις των Τροχονόμων.

• Αποφεύγω τις άσκοπες μετακινήσεις.

Γράφει ο ΑΝΤ.ΦΟΥΣΑΣ

Δικηγόρος Αθηνών – πρώην Υπουργός

---------.---------

Αυτά που συνεχίζουν να συμβαίνουν και σήμερα στη χώρα μας είναι ακατανόητα και ιδιαίτερα προκλητικά. Από τη μία πλευρά, λόγω του Μνημονίου και της Τρόϊκας, μειώνονται καθημερινά οι μισθοί και οι συντάξεις των εργαζομένων και συνταξιούχων, νέοι φόροι συνεχώς επιβάλλονται, επιχειρήσεις και καταστήματα κλείνουν, η ανεργία και ιδίως των νέων φτάνει στα ύψη και η οικονομική ύφεση μαραζώνει και απογοητεύει όλους τους Έλληνες.

Από την άλλη πλευρά, το κράτος μας συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, να είναι, δυστυχώς, αδιόρθωτο και προκλητικά σπάταλο. Προς επιβεβαίωση αυτού του γεγονότος θα μπορούσα ν΄ αναφερθώ σε πολλά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σημερινά παραδείγματα του δημόσιου βίου μας, όπως ιδίως στο πολυπληθές Υπουργικό Συμβούλιο (50 υπουργοί, ενώ στην Ιταλία είναι μόνο 10), με τους αμέτρητους συμβούλους και άλλους «συνεργάτες».

Θα αναφερθώ, όμως, ιδιαίτερα σε μία μικρή μεν σπατάλη, αλλά πολύ χαρακτηριστική και προκλητική. Σ΄ ένα από τα ταξίδια μου, που κάνω, για επαγγελματικούς λόγους, σε πολλά μέρη της Ελλάδος, διεπίστωσα, ότι δύο διοικητές μικρών επαρχιακών Νοσοκομείων, που πήγαιναν στην Αθήνα για υπηρεσιακούς λόγους, χρησιμοποίησαν στο αεροπλάνο πρώτη θέση, με αυξημένη ασφαλώς δαπάνη του Ελληνικού Δημοσίου. Και το αποκορύφωμα ήταν, ότι όταν φτάσαμε στην Αθήνα, παρέλαβε τους δύο Διοικητές ειδικό λεωφορείο, χωριστά από τους άλλους «κοινούς θνητούς» επιβάτες, και τους μετέφερε στο κεντρικό κτίριο του Αεροδρομίου. Έτσι, όλοι οι υπόλοιποι επιβάτες, που επιβιβάστηκαν σε άλλο αυτοκίνητο, αντελήφθησαν ασφαλώς το «αστείο και προκλητικό» αυτό γεγονός, εξοργίστηκαν και βεβαίως διατύπωσαν την απορία τους, πώς είναι δυνατόν, να συμβαίνουν αυτά και σήμερα, με την τεράστια κρίση στη χώρα μας και που ο λαός μας είναι υποχρεωμένος να υφίσταται τεράστιες θυσίες.

Αντιλαμβάνεται δε κανείς ότι, εάν οι Διοικητές μικρών επαρχιακών Νοσοκομείων δικαιούνται business αεροπορικά εισιτήρια, με τις αυτονόητες, αλλά αδικαιολόγητες δαπάνες, πόσοι άλλοι Αξιωματούχοι του κρατικού μηχανισμού, κάνουν χρήση αυτού του «προνομίου» και άλλων και πόσο μεγάλες μπορεί να είναι οι αδικαιολόγητες σπατάλες.

Όποια, όμως, και εάν είναι η συνολική αυτή δαπάνη, το μείζον θέμα δεν είναι το ύψος της, αλλά το συμβολικό και σημειολογικό γεγονός, ότι το κράτος είναι ανίκανο, να ρυθμίσει τα πολύ απλά αυτά ζητήματα, και ειδικότερα, λόγω της σημερινής οικονομικής κρίσης, να δείξει πρώτο το παράδειγμα συνετής διαχείρισης και σεβασμού του δημοσίου χρήματος και να κόψει όλα αυτά, τα ιδιαίτερα περιττά, και προκλητικά έξοδα όλων ανεξαιρέτως των αξιωματούχων του κρατικού μηχανισμού. Δεν είναι δυνατόν, ο λαός να πένεται και να λιμοκτονεί και η Χώρα να βρίσκεται σχεδόν υπό πτώχευση, και, όμως, κάποιοι κρατικοί λειτουργοί να προκαλούν με τα άνευ λόγου μπίζνες αεροπορικά εισιτήρια και με άλλες απαράδεκτες δαπάνες εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου. Όλα αυτά τα θέματα έχουν και τον εξαιρετικής σημασίας συμβολισμό τους, ότι πρώτο το Κράτος «συμμαζεύει» τα περιττά έξοδά του. Εάν αυτό πρώτα δεν δείξει το καλό παράδειγμα, πως είναι δυνατόν, να αξιώνουμε κατανόηση από τους πολίτες, για συμμόρφωση προς τις «επιταγές» της Τρόϊκας και τις αποφάσεις της Ελληνικής Κυβέρνησης. Είναι δε αυτονόητο, ότι το παράδειγμα, που ανέφερα, δεν στρέφεται κατά των δύο συγκεκριμένων Διοικητών των ισάριθμων επαρχιακών Νοσοκομείων, αλλά κατά των αρμοδίων της Κυβέρνησης, που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να ρυθμίσουν, τόσο απλά και αυτονόητα πράγματα και εννοούν να προκαλούν το δοκιμαζόμενο λαό μας.