Πριν από την έναρξη της νέας σεζόν, οι ομάδες της Euroleague φρόντισαν να ενισχύσουν το ρόστερ τους με μεταγραφές από το «πάνω ράφι» για να παραταχθούν πάνοπλες στις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις τη φετινή χρονιά.

Η Euroleague είναι οι ομάδες της. Είναι όμως και οι παίκτες και προπονητές, που ορίζουν τις τύχες των ομάδων μέσα στα γήπεδα γράφοντας παράλληλα τις δικές τους προσωπικές ιστορίες. Κάποιοι από αυτούς τους παίκτες και προπονητές, κάποιες από αυτές τις ιστορίες παρουσιάζουν φέτος ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Τόμας Γουόκαπ, από τον Ολυμπιακό στην Ντουμπάι BC

Στα πέντε χρόνια που έπαιξε στον Ολυμπιακό ο Τόμας Γουόκαπ αποτέλεσε τον κινητήριο μοχλό του περίφημου Bartzokas Ball. Ο ίδιος ο Μπαρτζώκας δεν δίστασε να τον χαρακτηρίσει ως τον ιδανικό πόιντ γκαρντ, τον πιο αυθεντικό πλέι μέικερ που αγωνίζεται στην Ευρώπη. Ομως ο Τεξανός, που έγινε Ελληνας και αυτό το καλοκαίρι ξανάγινε… Τεξανός, αποφάσισε να φύγει, παρότι είχε συμβόλαιο με τους Ερυθρόλευκους για ένα χρόνο ακόμα.

Κάτι το ότι ήρθαν στη θέση του παίκτες με υπεριδπλάσιες αποδοχές (ΜακΙντάιρ, Μοντέρο), που εκτός από τα λεφτά θα του έπαιρναν και τον χρόνο συμμετοχής, κάτι η μυθική πρόταση από την Ντουμπάι, που του δίνει 3 εκατ. δολάρια τον χρόνο, τον έκαναν να στυλώσει τα πόδια και να μη δέχεται κουβέντα. Τα πόδια στύλωσε και ο Ολυμπιακός επικαλούμενος το συμβόλαιο που είχε μαζί του κι εκεί που είχαν βγει τα μαχαίρια και όλα έδειχναν ότι τον λόγο θα είχαν τα δικαστήρια, πρυτάνευσε η λογική.

Ο Ολυμπιακός τα βρήκε με την Ντουμπάι και ο Γουόκαπ θα παίξει του χρόνου σε μια ομάδα που είναι ικανή να φτάσει ψηλά. Διότι κράτησε κομβικούς παίκτες όπως οι Μούσα, Μακίνλεϊ Ράιτ, Μπέικον, Πετρούσεφ, Καμπενγκέλε και τους πλαισίωσε με Οκόμπο, Σενγκέλια, Μπλοσομγκέιμ. Και φυσικά τον Γουόκαπ, που ήδη πρέπει να σκέφτεται το πρώτο παιχνίδι του εναντίον του Ολυμπιακού. Οι φίλοι των Ερυθρόλευκων πάντως δεν πήραν και πολύ ψύχραιμα την αποχώρησή του.

Σέιν Λάρκιν, διαδρομή από την Εφές στην Φενέρμπαχτσε

Ο Σέιν Λάρκιν είχε γράψει επίσης χρυσές σελίδες στην ιστορία της Εφές στα 8 χρόνια που φόρεσε τη φανέλα της. Κέρδισε δύο Ευρωλίγκες μαζί της, αναδείχθηκε αδιαμφισβήτητος ηγέτης της, αλλά αυτό το καλοκαίρι ζήτησε κι αυτός να φύγει, παρότι είχε συμβόλαιο ως το 2028. «Μου είπαν ότι θα είμαι ο νο 1 παίκτης της ομάδας και μετά τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια μου και ένιωσα να πέφτω με το πρόσωπο στο πάτωμα», εξήγησε μετά ο Αμερικανός επικαλούμενος σοβαρά προβλήματα επικοινωνίας με τους ανθρώπους της Εφές.

Προβλήματα που τον ώθησαν στην απόφαση να πληρώσει από την τσέπη του το buy out των 400.000 δολαρίων, να χαρίσει όλα τα λεφτά από το συμβόλαιο της επόμενης χρονιάς και να υπογράψει στη Φενέρμπαχτσε με πολύ λιγότερα χρήματα από τα 4 εκατ. δολάρια που θα έπαιρνε του χρόνου! Τόσο πολύ ήθελε να φύγει.

Και να αποδείξει ότι μπορεί ακόμα να κερδίζει τίτλους. Σε μια Φενέρμπαχτσε, που θα είναι και φέτος διεκδικήτρια του τίτλου, καθώς έχασε μεν τον Μπιμπέροβιτς, που πήγε στο ΝΒΑ, αλλά πήρε πολύ καλούς παίκτες όπως ο Φόρεστ, ο Μπράξτον Κι, ο Κλάιμπερν και ο Σαβόν Σιλντς. Κι η Εφές όμως, δεν θα είναι κακή με Μάικ Τζέιμς και Ντάριο Μάριτς, αλλά και τους Τζόρνταν Λόιντ, Ματ Στραζέλ και Κορντινιέ.

Η μεγάλη επιστροφή του Βαλαντσιούνας

Ο Γιόνας Βαλαντσιούνας δεν έφυγε, αλλά ήρθε. Για την ακρίβεια, επέστρεψε στην Ευρώπη ύστερα από 14 χρόνια στο ΝΒΑ, κάτι που είχε προσπαθήσει να κάνει και πέρυσι μετά τη μεγάλη πρόταση που δέχθηκε από τον Παναθηναϊκό, όμως δεν βρήκε άκρη με τους Ντένβερ Νάγκετς. Φέτος που έληξε το συμβόλαιό του τη βρήκε και γύρισε στα πάτρια λιθουανικά εδάφη για να ανεβάσει επίπεδο
τη Ζαλγκίρις, η οποία καλύπτει με αυτό τον τρόπο το κενό προσωπικότητας και ηγεσίας που άφησε με την αποχώρησή του ο Φρανσίσκο. Εμεινε και ο Γουίλιαμς-Γκος, ήρθαν κι άλλοι έμπειροι παίκτες, όπως οι Στέρλινγκ Μπράουν, Γκριγκόνις, Μπλάζεβιτς και η ομάδα του Κάουνας δείχνει ικανή να πετύχει πολλά.

Το μεγάλο στοίχημα του Μαρτίνεθ

O Πέδρο Μαρτίνεθ δημιούργησε το περσινό θαύμα της Βαλένθια και μάλιστα τον περασμένο Μάρτιο είχε υπογράψει την επέκταση του συμβολαίου του μαζί της για άλλα δύο χρόνια. Ομως το καλοκαίρι οι σειρήνες της Ρεάλ ήχησαν πολύ δυνατά στα αφτιά του. Και στα 65 του χρόνια αποφάσισε να πάει για ένα τελευταίο μεγάλο κόλπο. Η Βασίλισσα πλήρωσε το ένα εκατομμύριο του buy out, του έδωσε κι άλλο ένα ετησίως για τα επόμενα τρία χρόνια κι εκείνος μετακόμισε στη Μαδρίτη αφήνοντας… σύξυλη τη Βαλένθια.
Τώρα τα πράγματα είναι αλλιώς για τον Μαρτίνεθ. Η πρόκληση πολύ μεγάλη. Η Ρεάλ έδιωξε τον Σκαριόλο επειδή δεν κέρδισε την Ευρωλίγκα, άρα εκείνος θα έχει πετύχει μόνο αν την κερδίσει. Και πρέπει να αποδείξει ότι ξέρει να διαχειρίζεται σωστά αυτή την πίεση. Η Ρεάλ θα έχει και πάλι γεμάτο ρόστερ, χωρίς όμως τους Χεζόνια και Λάιλς, που επέστρεψαν στο ΝΒΑ.

Υστερα από μια τεράστια καριέρα ως παίκτης στο ΝΒΑ και ως κορυφαίο διοικητικό στέλεχος στη Βιλερμπάν, ο Τόνι Πάρκερ αποφάσισε φέτος να δοκιμάσει την τύχη του και ως προπονητής. Προσπάθησε μάλιστα να το κάνει πιο εύκολο ανεβάζοντας αρχικά το μπάτζετ πάνω από τα 50 εκατ. ευρώ και συμφωνώντας με σπουδαίους παίκτες όπως ο Φρανσίσκο και ο Τάις. Αλλά στην πορεία ο ασιάτης επενδυτής, στον οποίο είχε βασιστεί, αποδείχθηκε αφερέγγυος, το μπάτζετ περικόπηκε δραματικά, το ίδιο και οι φιλοδοξίες της Βιλερμπάν. Η ομάδα δεν είναι για… πέταμα, έχει αρκετό βάθος, πρέπει όμως ο Τόνι Πάρκερ να αποδείξει ότι ξέρει να κοουτσάρει.

Η Ελλάδα ετοιμάζεται για πρώτη φορά στην ιστορία της να αγωνιστεί στη League A του Nations League, με τη νέα γενιά να βρίσκεται στο… επίκεντρο.

Η L’Équipe, σε μεγάλο αφιέρωμά της στην εθνική ομάδα, στέκεται ιδιαίτερα στην ποιότητα που υπάρχει πλέον στην επίθεση της «γαλανόλευκης», αναδεικνύοντας τρία ονόματα που αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα της νέας εποχής του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Ο λόγος για τους Χρήστο Τζόλη της Άρσεναλ, τον Κωνσταντίνο Καρέτσα της Ντόρτμουντ και τον Μπάμπη Κωστούλα της Μπράιτον.

Παίκτες με κοινό το νεαρό της ηλικίας τους και, κυρίως, την παρουσία τους σε κορυφαία ευρωπαϊκά κλαμπ.

Από τις ελληνικές ακαδημίες στα μεγαλύτερα πρωταθλήματα

Η L’Équipe επισημαίνει ότι, με εξαίρεση τον Καρέτσα, ο οποίος μεγάλωσε ποδοσφαιρικά στο Βέλγιο, οι υπόλοιποι παίκτες πέρασαν από ελληνικές ακαδημίες.

Πίσω από αυτή την εξέλιξη βρίσκεται μια αλλαγή φιλοσοφίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο, με τους μεγάλους συλλόγους να επενδύουν περισσότερο στις υποδομές τους και να δημιουργούν ποδοσφαιριστές που μπορούν να σταθούν στο υψηλότερο επίπεδο, όχι μόνο εντός των συνόρων, αλλά και στο εξωτερικό.

Οι Γάλλοι φέρνουν το παράδειγμα του Ολυμπιακού που το 2024 έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που κατέκτησε το UEFA Youth League. Από εκείνη την ομάδα ξεχώρισε μεταξύ άλλων ο Κωστούλας, που προωθήθηκε άμεσα στην πρώτη ομάδα και έναν χρόνο αργότερα πήρε μεταγραφή στην Μπράιτον έναντι περίπου 35 εκατ. ευρώ.

Ανάλογη είναι και η διαδρομή του Τζόλη. Ο ΠΑΟΚ επένδυσε στην εξέλιξή του, ο Έλληνας επιθετικός πέρασε μία αρχική… περιπέτεια στην Αγγλία και τελικά έφτασε να γίνει ο κορυφαίος δημιουργός της Ευρώπης την περασμένη σεζόν με την Κλαμπ Μπριζ, πριν μετακομίσει στην Άρσεναλ έναντι περίπου 40 εκατ. ευρώ.

Το σχέδιο «Αναγέννηση»

Η αλλαγή στο ελληνικό ποδόσφαιρο, σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα, δεν περιορίζεται στις προσπάθειες των συλλόγων.

Η ΕΠΟ έχει επιχειρήσει να δημιουργήσει ένα πλαίσιο για την ανάπτυξη των νεαρών ποδοσφαιριστών, μέσα από το πρόγραμμα «Αναγέννηση».

Κεντρική φιλοσοφία του προγράμματος είναι η δημιουργία του «έξυπνου πολεμιστή», ενός ποδοσφαιριστή που θα μπορεί να αξιοποιεί τον χώρο, να ανταποκρίνεται στις μονομαχίες και να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις του σύγχρονου παιχνιδιού.

Ο τρόπος με τον οποίο δουλεύουν οι μικρές ηλικίες έχει αλλάξει. Το 11 εναντίον 11 καθιερώνεται από την Κ14 και πάνω, ενώ στις μικρότερες ηλικίες αυξάνεται σταδιακά ο αριθμός των παικτών στο γήπεδο.

Οι νέοι πρέπει να βρίσκουν χώρο και στις ανδρικές ομάδες

Το σχέδιο δεν σταματά στην εκπαίδευση. Η ΕΠΟ προσπαθεί να δημιουργήσει περισσότερες ευκαιρίες για τους νεαρούς ποδοσφαιριστές στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.

Στο Κύπελλο Ελλάδας προβλέπεται η παρουσία τουλάχιστον δύο ποδοσφαιριστών κάτω των 21, ενώ στις χαμηλότερες επαγγελματικές κατηγορίες προβλέπεται η χρησιμοποίηση τουλάχιστον ενός παίκτη κάτω των 21 στην αρχική ενδεκάδα.

Η λογική του σχεδίου είναι πως η παραγωγή ταλέντων δεν έχει αξία εάν οι νεαροί ποδοσφαιριστές δεν βρίσκουν τον δρόμο προς το επαγγελματικό επίπεδο.

Η εθνική ομάδα καλείται να κολυμπήσει στα βαθιά του Nations League. Και στην πορεία θα φανεί αν χρειαστεί σωσίβιο η, όχι.

Το αποψινό ματς με τους Σέρβους δεν θα έχει – λογικά – την ίδια δυσκολία όπως αυτά με Γερμανία και Ολλανδία, όμως είναι πρεμιέρα  σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι. Και μιλάμε για μία Σερβία που δεν είναι η ομάδα του παρελθόντος, όμως διαθέτει ορισμένους ποιοτικούς παίκτες και περιμένουμε ένα αμφίρροπο παιχνίδι.

Επιθετικά διαθέτουμε ταλέντο και εννοείται ότι μπορούμε να σκοράρουμε και να κερδίσουμε. Αλλά υστερούμε στο κέντρο κι αυτό θα είναι το κλειδί του αγώνα. Δεν διαθέτουμε τους μέσους που να κάνουν τη διαφορά. Ιδιαίτερα στο κομμάτι της ανασταλτικής λειτουργίας.

Οι επιτυχίες μας πριν πολλά χρόνια στηρίχθηκαν στο αμυτικογενές παιχνίδι. Τώρα προσπαθούμε να εκμεταλλευτούμε την ποιότητα των μεσοεπιθετικών μας και να συνδυάσουμε το θέαμα με την ουσία, αλλά δεν μας έχει βγει.

Συνεπώς αυτά τα παιχνίδια με Σερβία, Γερμανία και Ολλανδία είναι απαιτητικά τεστ για το αύριο. Θα μετρήσουμε τις δυνάμεις μας.

Το διακύβευμα είναι να πάρουμε την τρίτη θέση, έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε το πρώτο γκρουπ δυναμικότητας στην κλήρωση του Euro 2028 που θα διεξαχθεί αρχές Δεκεμβρίου. Και για να τα καταφέρουμε θα πρέπει να έχουμε το πάνω χέρι τουλάχιστον με τη Σερβία.

Γι’ αυτό και το αποψινό ματς θα είναι καθοριστικό. Το πώς θα παίξουμε έχει να κάνει με τον Γιοβάνοβιτς. Αυτός είναι το αφεντικό και θα χαράξει το σχέδιο. 

Θεωρητικά είμαστε μέσα στο κόλπο της νίκης, γιατί οι Σέρβοι έχουν τις αδυναμίες τους στην άμυνα και αρκετές απουσίες. Οφείλουμε, όμως, να παλέψουμε στο κέντρο και να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην άμυνα.

Επιβάλλεται καθαρό μυαλό κα απόλυτη συγκέντρωση. Η καλή αρχή είναι το ήμισυ του παντός.

Στην δημιουργία μιας ακαδημαϊκής έδρας που φέρει το όνομα «Τέλης Μυστακίδης» προχώρησε ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια παγκοσμίως, το London School of Economics. Αφορά τον τομέα της Επιστήμης της Συμπεριφοράς (Behavioural Science) που στα οικονομικά είναι ένας ξεχωριστός κλάδος και δημιουργήθηκε χάρη στην συμβολή του Ελληνα billionaire.

Ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ ΠΑΟΚ είχε αποφοιτήσει από το London School of Economics το 1984 και την περασμένη εβδομάδα επέστρεψε στα γνώριμα λημέρια, σε μία κίνηση με ξεχωριστό συμβολισμό και με αφορμή την δημιουργία της «Aristotelis Mistakidis Chair in Behavioural Science».

Στην επίσημη σελίδα του φημισμένου πανεπιστημίου υπάρχει και σχετική ανακοίνωση στην οποία φιλοξενούνται μία φωτογραφία από την επίσκεψη και δηλώσεις του Τέλη Μυστακίδη που τόνισε: «Συγχαρητήρια στον Paul για τον διορισμό του ως πρώτος κάτοχος της Έδρας “Aristotelis Mistakidis” στη Συμπεριφορική Επιστήμη. Η βαθύτερη κατανόηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς και του τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούμε μεταξύ μας θα μας προσφέρει μια πιο καθαρή εικόνα του κόσμου που έχουμε δημιουργήσει και του κόσμου στον οποίο ζούμε. Θα συμβάλει στη γεφύρωση των χασμάτων και θα υποδείξει μια πιο υγιή πορεία για το μέλλον, όποιες κι αν είναι οι επιδιώξεις μας. Ανυπομονώ να παρακολουθήσω το έργο του Paul και τον αντίκτυπο που θα έχει στον τομέα αυτό».