Το οικονομικό περιβάλλον της Ηπείρου, με την πιο ευρεία έννοιά του, δηλαδή το φυσικό περιβάλλον και τα προϊόντα του, η παράδοση και η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί για τη "Άπειρο Χώρα" ένα "αυτοτελές" συγκριτικό πλεονέκτημα "πράσινου επιχειρείν" αδιαμφισβήτητης αξίας. Το πλεονέκτημα τούτο, οφείλουμε να διαφυλάξουμε και να καταστήσουμε λειτουργικά ανταγωνιστικό, αξιοποιώντας το στο διηνεκές.

Η μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα, ο κύριος πρεσβευτής της Ηπείρου, ο τουρισμός της "μικρής κλίμακας" δύναται να μπολιαστεί με πρωτοπόρες ιδέες, ενός πολυδυναμικού εναλλακτικού μοντέλου αναψυχής και να αξιοποιήσει εκείνα τα στοιχεία της παράδοσης, του πολιτισμού και του απαράμιλλου φυσικού μας κεφαλαίου, για τον βιοπορισμό και το άνοιγμα πράσινων θέσεων εργασίας στην ύπαιθρο.

Ο αγροτουρισμός όπως είναι ευρέως γνωστός ή ο τουρισμός υπαίθρου, περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά που με τις ανάλογες στοχευμένες πρωτοβουλίες φορέα, θα μπορούσαν να τονώσουν και να "επανακινήσουν" την ελληνική ύπαιθρο, σε μια οριζόντια διασύνδεση των τοπικών δομών και της ανταλλακτικής αυτοδιαχειριζόμενης μικροκοινωνικής κλίμακας.

Ο εναλλακτικός πράσινος τουρισμός, εκτός από την διασφάλιση αειφορίας και βιωσιμότητας, δίνει ιδιαίτερη σημασία στον άνθρωπο και τις ανθρώπινες σχέσεις, έναντι της αγοράς μάζας (μαζικού τουρισμού) και του προωθούμενου ελληνικού στρατηγικού σχεδιασμού, των Περιοχών Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (Π.Ο.Τ.Α.) του άγριου real estate "φούσκα", που μετατρέπει τη γη σε εμπόρευμα. Η επιβλαβής πρόταση της πλήρους αστικοποίησης και γενίκευσης του μπετόν που προωθεί το Ειδικό Χωροταξικό του Τουρισμού θα επαναλάβει το αποτυχημένο τουριστικό μοντέλο Ισπανίας. Ο μακροχρόνιος εθισμός των κρατούντων, στην "καλλιέργεια" επιδοτήσεων των "κολλητών", όπως της Αγροτουριστικής ΑΕ του Λαμπράκη, ή η αγορά της ΑΤΕ από τον Σάλα που αντί της υποστήριξης βιώσιμων εκμεταλλεύσεων, οδήγησε στην απαξία σημαντικών και απαραίτητων υποδομών, για την επιβίωση του αγροτικού τομέα, μετατρέποντας δυνητικά βιώσιμες εκμεταλλεύσεις της υπαίθρου, σε προβληματικούς και κρατικοδίαιτους οργανισμούς βορά του εγχώριου και ξένου κεφαλαίου. Το Α΄ ΚΠΣ καταναλώθηκε σε σιντριβάνια και σε πλακοστρώσεις πλατειών, το Β΄ ΚΠΣ σε εκπαιδευτικά φληναφήματα και το Γ΄ ΚΠΣ σε Ολυμπιακές Φιέστες και φαραωνικά έργα φαντάσματα. Μήπως το Δ΄ ΚΠΣ σημάνει την επέλαση και επικυριαρχία του ξένου κεφαλαίου που μέσω ακόμη και της αξιοποίησης του ελληνικού ΕΣΠΑ και των "σωτήρων" Φούχτελ αναδείξουν τις Ελεύθερες Οικονομικές Ζώνες (Ε.Ο.Ζ.) σαν ευκαιρία. Η Ήπειρος αποτελεί στόχο αυτού του σεναρίου, με πετρελαιοειδή παράγωγα...

Σήμερα οι συνθήκες διαμόρφωσης μιας τοπικής τουριστικής συνεργατικής αλυσίδας στον χώρο επιχειρήσεων είναι περισσότερο επιτακτική από κάθε άλλη εποχή.

Οι δυσμενείς συνθήκες που βιώνει η χώρα, επιβάλουν πολιτικές περισσότερο διαδραστικές, αυτοοργάνωσης και αυτενέργειας "εταίρων" επιχειρηματιών του τουριστικού κλάδου, για την αύξηση της ζήτησης του αγροτουριστικού προϊόντος. Τον συντονιστικό ρόλο ενός τέτοιου εγχειρήματος συνεργατικού σχήματος, καλείται να διαδραματίσει ο ΣΕΑΓΕ Σύνδεσμος Αγροτουρισμού Ελλάδας μέσα από πολύχρονη πορεία συλλογικής δράσης και ανταλλαγής εμπειριών, μεταφέροντας τεχνογνωσία και συμβάλλοντας στην επεξεργασία θεμάτων, που θα διαμορφώνουν τις προδιαγραφές για την πιστοποίηση προϊόντων γεωργίας, κτηνοτροφίας και τουρισμού της ηπειρωτικής αγοράς.

Η ιδέα ότι η ανάπτυξη του Τουρισμού δεν μπορεί να είναι μονοκλαδική, μονοκαλλιέργειας, έχει αφήσει το αρνητικό της αποτύπωμα και στην περιοχή μας.

Την αμφίδρομη αυτή σχέση του τουρισμού, με την τοπική γαστρονομία και κουλτούρα, οφείλουμε να αναδείξουμε με την υιοθέτηση παραδειγμάτων καλών πρακτικών από την Ευρώπη. Η καθιέρωση ενός Τοπικού Συμφώνου Ποιότητας δύναται να μεταφέρει ή αμκε ΑΓΡΟΞΕΝΙΑ (αστική μη κερδοσκοπική εταιρία) υποστηρικτική ομάδα προβληματισμού του ΣΕΑΓΕ που θα συμβάλλει στη δημιουργία του πολυαναμενόμενου θεσμικού πλαισίου, που δεν έρχεται, για προφανείς λόγους προτεραιότητας...

Τα Τοπικά Σύμφωνα Ποιότητας είναι μια χάρτα, μια συμφωνία, μια διακήρυξη ομάδας επαγγελματιών, που έχουν κοινά και συμπληρωματικά χαρακτηριστικά και συμφωνούν και συναποφασίζουν, να συνεργαστούν σε "εθελοντική" βάση, προκειμένου να προωθήσουν ένα κοινό όραμα για την ποιότητα, την τοπική δημοκρατία του "κοινωνικού κεφαλαίου". Αυτή η συνδετική ουσία επαγγελματικής αλληλεγγύης σε μια προσανατολισμένη αισθητική "συνθήκη" και κοινή δομή επιχειρηματικής αντίληψης θα μπορούσαν να διαχειριστούν δια του "συνασπίζεσθαι" κοινωνικά και οικονομικά οφέλη των συμμετεχόντων και της περιοχής των.

Για όσους ενδιαφέρονται αύριο Τετάρτη 21 Νοέμβρη στην αίθουσα του εμπορικού επιμελητηρίου (στις 6 απόγευμα) θα αναζητηθούν αυτοί οι στόχοι ενός κοινού οράματος, σε εθελοντική βάση, συνεργασιών και συνεργατισμού, για την αύξηση της ζήτησης του τουρισμού υπαίθρου.

Μίλτος Μπούκας

Από το 1996 στη χώρα μας έχει καθιερωθεί η πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου (1-7 ) ως Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού. Το θέμα της φετινής Εβδομάδος είναι: «Κατανοώντας το παρελθόν και σχεδιάζοντας το μέλλον».

Με την ευκαιρία της 20ης επετείου της Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού (1-7 Νοεμβρίου 2012 ), η UNICEF επισημαίνει πως εάν οι εθνικές πολιτικές που υποστηρίζουν το μητρικό θηλασμό είναι αποτελεσματικές μπορούν να αποτρέψουν τους θανάτους περίπου ενός εκατομμυρίου παιδιών κάτω των πέντε ετών στις αναπτυσσόμενες χώρες κάθε χρόνο.

Ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός προφυλάσσει από ασθένειες όπως η διάρροια και η πνευμονία που προκαλούν θανάτους εκατομμυρίων παιδιών. Δημοσιεύσεις του έγκυρου ιατρικού περιοδικού Lancet σχετικά με την διατροφή ανέδειξαν το αξιοσημείωτο γεγονός ότι ένα παιδί που δεν έχει θηλάσει είναι 14 φορές πιθανότερο να πεθάνει στους πρώτους έξι μήνες από ένα παιδί που τρέφεται αποκλειστικά με μητρικό γάλα..

Αν η προώθηση του μητρικού θηλασμού ήταν αποτελεσματικότερη θα βλέπαμε μικρότερα ποσοστά ασθενειών, υποσιτισμού και καχεξίας. Γι' αυτό πρέπει να γίνεται συστηματική ενημέρωση των υποψήφιων γονιών ιδιαίτερα των μητέρων, από τους παιδιάτρους, τις μαίες τους επισκέπτες υγείας και νοσηλευτές που γνωρίζουν το θέμα και μπορούν να βοηθήσουν στην αύξηση των ποσοστών των μητέρων που θηλάζουν.

Ολοκληρώθηκε η διαδικασία εκκαθάρισης και καταβολής της δαπάνης στους δικαιούχους για την υλοποίηση των δράσεων του Προγράμματος Βελτίωσης των Συνθηκών Παραγωγής και Εμπορίας των Προϊόντων της Μελισσοκομίας έτους 2012.Σύμφωνα με τα στοιχεία πληρωμών, το ποσό που θα καταβληθεί  στους δικαιούχους ανέρχεται στα 5.446.350 ευρώ, από το ποσό των 5.600.000 Ευρώ που είχε αρχικά προβλεφθεί κι εγκριθεί για την υλοποίηση των δράσεων του προγράμματος για το τρέχον έτος, Στην ουσία η απορρόφηση της Δράσης ανέρχεται σε ποσοστό 97,26% (πίνακας 2) από αυτό που αρχικά είχε εγκριθεί και αποτελεί το υψηλότερο από την έναρξη εφαρμογής του προγράμματος εδώ και περίπου δέκα χρόνια.Στον επισυναπτόμενο πίνακα (1) παρουσιάζονται τα ποσά που θα καταβληθούν ανά δράση για το πρόγραμμα έτους 2012:
 
ΔΡΑΣΗ
(πίνακας 1)    ΠΟΣΟ
(σε Ευρώ)       
1.1 Λειτουργία Κέντρων Μελισσοκομίας    1.270.575,76       
1.2 Ηλεκτρονικό Δίκτυο Μελισσοκομίας - Melinet    9.795.74,00       
1.3 Ταχύρρυθμες εκπαιδεύσεις μελισσοκόμων    59.009,57       
3.1 Αντικατάσταση Κυψελών    1.186.501,42       
3.2 Οικονομική στήριξη της νομαδικής μελισσοκομίας    2.699.678,13       
4.1 Αναλύσεις μελιού    179.946,80       
4.2 Στήριξη ίδρυσης και λειτουργίας εργαστηρίων ανάλυσης μελιού    10.000,00       
6.1 Εφαρμοσμένη Έρευνα    30.843,45       
ΣΥΝΟΛΟ:    5.446.350,87     (πίνακας 2)
 
ΕΤΟΣ    ΥΨΟΣ ΕΓΚΡΙΘΕΝΤΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
(σε Ευρώ)    ΠΛΗΡΩΜΕΣ
(σε Ευρώ)    % ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ       
2002    4.695.525    3.657.140    77,89       
2003    4.695.525    4.107.550    87,48       
2004    4.695.525    4.019.800    85,61       
2005    5.400.000    4.362.861    80,79       
2006    5.600.000    4.361.009    77,88       
2007    5.600.000    4.711.530    84,13       
2008    5.600.000    5.260.203    93,93       
2009    5.600.000    5.234.565    93,47       
2010    5.600.000    5.443.041    97,20       
2011    5.400.000    5.129.576    94,99       
2012    5.600.000    5.446.351    97,26    

Η Παγκόσμια Ημέρα Επισιτισμού (16 Οκτωβρίου) και η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας (17 Οκτωβρίου), δίνουν την ευκαιρία για την ανάδειξη δύο σημαντικών προβλημάτων που επηρεάζουν τη ζωή και την ευημερία των παιδιών.

Ο υποσιτισμός και η φτώχεια είναι φαινόμενα αλληλένδετα και οι προσπάθειες μείωσης του παιδικού υποσιτισμού στον κόσμο καταπολεμά ταυτόχρονα τη φτώχεια. Οι ρίζες του υποσιτισμού βρίσκονται στη φτώχεια, την έλλειψη εκπαίδευσης και τις ανισότητες και χρειάζεται κάτι περισσότερο από την απλή παροχή τροφίμων για να καταπολεμηθεί. Τα στοιχεία είναι αδιάψευστα:

Ο υποσιτισμός συντελεί σε περισσότερους από το ένα τρίτο όλων των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών. Πάνω από το ένα τρίτο των παιδιών που πεθαίνουν από πνευμονία, διάρροια και άλλες ασθένειες θα μπορούσαν να είχαν επιβιώσει αν δεν ήταν υποσιτισμένα.

Περίπου το 40% των παιδιών στον αναπτυσσόμενο κόσμο - πάνω από μισό δισεκατομμύριο παιδιά - αγωνίζονται να επιβιώσουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα.

Τα παιδιά που επιβιώνουν από υποσιτισμό συχνά έχουν ασθενή υγεία σε όλη τη ζωή τους και μειωμένες νοητικές ικανότητες που περιορίζουν τη δυνατότητά τους να πάνε σχολείο και να κερδίσουν όταν μεγαλώσουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Έτσι παγιδεύονται σε ένα φαύλο κύκλο ασθενικής υγείας και φτώχειας από γενιά σε γενιά.

Στην πρόσφατη μεγάλη επισιτιστική κρίση στο Κέρας της Αφρικής η UNICEF έσωσε χιλιάδες ζωές παρέχοντας επείγουσα θεραπευτική διατροφή σε περισσότερα από 1.000 επισιτιστικά κέντρα που δημιούργησε.

Η εξάλειψη της ακραίας φτώχειας και πείνας αποτελούν κορυφαία παγκόσμια προτεραιότητα.

Ο Πρώτος Αναπτυξιακός Στόχος της Χιλιετίας απαιτεί:

Μείωση στο μισό, μεταξύ 1990 και 2015, του ποσοστού των ανθρώπων των οποίων το εισόδημα είναι μικρότερο από ένα δολάριο την ημέρα.

Πλήρη παραγωγική απασχόληση και αξιοπρεπή εργασία για όλους, συμπεριλαμβανόμενων των γυναικών και των νέων.

Μείωση στο μισό, μεταξύ 1990 και 2015, του ποσοστού των ανθρώπων που υποφέρουν από πείνα.

Στην Ελλάδα, πρόσφατη έκθεση της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF, έδειξε ότι περισσότερα από 439.000 παιδιά ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Επίσης το 37,1% και το 18,4% των φτωχών παιδιών, διαβιούν σε νοικοκυριά που δηλώνουν αντίστοιχα αδυναμία ικανοποιητικής θέρμανσης και ελλείψεις βασικών ανέσεων στο νοικοκυριό.

Η UNICEF Ελλάδος προτείνει στοχευμένες πολιτικές για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας όπως:

Συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, με διευκόλυνση των εργαζομένων μητέρων από τις επιχειρήσεις, ευρύτερες υπηρεσίες φύλαξης των παιδιών, ελαστικότητα ωραρίου κ.α.

Ένταξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού στις δημόσιες πολιτικές (mainstreaming).

Συσχέτιση της παιδικής φτώχειας με τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Παροχές σε είδος (δωρεάν γεύματα στα σχολεία, σχολικές φόρμες και σχολικά είδη πρώτης ανάγκης).

Μετάβαση από την ιδρυματική φροντίδα στο θεσμό της αναδοχής.

Στοχευμένες πολιτικές για τις κοινωνικές μεταβιβάσεις ώστε να μειώνουν την παιδική φτώχεια.

Εισαγωγή κωδικού στον προϋπολογισμό του κράτους και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την παιδική ηλικία.

Περισσότερα στοιχεία για την παιδική φτώχεια στην Ελλάδα θα βρείτε στο http://www.unicef.gr/news/2012/dt1012.php και για τη φτώχεια και πείνα στον κόσμο στο http://www.unicef.gr/pdfs/poverty_and_hunger.pdf

Η UNICEF εστιάζει στον τερματισμό των γάμων σε παιδική ηλικία

«Η Ζωή μου, το Δικαίωμα μου, Τέλος στους Γάμους Παιδιών»

Μέλη μιας κοινότητας στο Μπαγκλαντές γελούν σε μια θεατρική απαράσταση με στόχο την ενημέρωση για το trafficking και τους γάμους παιδιών.

Κατά την πρώτη Παγκόσμια Ημέρα του Κοριτσιού, η UNICEF και οι συνεργάτες της επισημαίνουν τις από κοινού προσπάθειες για τον τερματισμό των γάμων σε παιδική ηλικία - μια θεμελιώδη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που επηρεάζει όλες τις πτυχές της ζωής ενός κοριτσιού.

«Η Παγκόσμια Ημέρα του Κοριτσιού αντανακλά άμεσα την ανάγκη να τεθούν τα δικαιώματα των κοριτσιών στο επίκεντρο της ανάπτυξης», δήλωσε η Anju Malhotra από τον Τομέα της UNICEF για το Φύλο και τα Δικαιώματα, «Τα Ηνωμένα Έθνη και οι συνεργάτες τους ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δείξουν την απίστευτη πρόοδο που έχει σημειωθεί και να τονίσουν τις υπάρχουσες προκλήσεις.»

Οι πιο πρόσφατες εκτιμήσεις της UNICEF δείχνουν ότι περίπου 70 εκατομμύρια - ή σχεδόν η 1 στις 3 - νεαρές γυναίκες ηλικίας 20-24 ετών παντρεύτηκαν πριν από την ηλικία των 18 ετών, με τα 23 εκατομμύρια εξ αυτών να έχουν παντρευτεί πριν από τα 15. Παγκοσμίως, σχεδόν 400 εκατομμύρια γυναίκες ηλικίας 20-49, ή πάνω από το 40%, παντρεύτηκαν σε παιδική ηλικία.

Ο γάμος σε παιδική ηλικία βάζει σε κίνδυνο τα κορίτσια για πρώιμη και ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους. Οι μητρικοί θάνατοι που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό είναι ένα σημαντικό ποσοστό της θνησιμότητας κοριτσιών ηλικίας 15-19 ετών σε όλο τον κόσμο, που αντιστοιχεί σε περίπου 50.000 θανάτους κάθε χρόνο. Επιπλέον, τα κορίτσια μεταξύ 10 και 14 ετών διατρέχουν πέντε φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό από τις γυναίκες ηλικίας 20 έως 24 ετών.

Η UNICEF, σε συνεργασία με τα κράτη, την κοινωνία των πολιτών και οργανισμούς, ταμεία και προγράμματα των Ηνωμένων Εθνών, θέτει τις βάσεις για να τερματισθεί το φαινόμενο των γάμων σε παιδική ηλικία σε παγκόσμιο επίπεδο. Το 2011, 34 τοπικά γραφεία της UNICEF ανέφεραν προσπάθειες για την αντιμετώπιση των γάμων παιδιών μέσα από κοινωνικές και οικονομικές προσπάθειες αλλαγής και νομικές μεταρρυθμίσεις.

Στην Ινδία, μια από τις χώρες με το μεγαλύτερο αριθμό κοριτσιών που παντρεύονται πριν τα 18 τους χρόνια, οι γάμοι παιδιών έχουν μειωθεί σε εθνικό επίπεδο και σε σχεδόν όλες τις περιοχές από 54% το 1992-1993 σε 43% το 2007-2008, αλλά ο ρυθμός της αλλαγής είναι αργός. Η UNICEF υποστήριξε τη Νομοθετική Πράξη Απαγόρευσης Γάμου Παιδιών του 2006 και από τότε έχει υποστηρίξει την ανάπτυξη και εφαρμογή μιας εθνικής στρατηγικής για το γάμο παιδιών που έχει ως στόχο να συντονίσει τα προγράμματα και τις πολιτικές για την αντιμετώπιση τόσο των αιτιών όσο και των συνεπειών του γάμου παιδιών.

Η εμπειρία σε περιβάλλοντα τόσο διαφορετικά όπως στο Μπαγκλαντές, τη Μπουρκίνα Φάσο, το Τζιμπουτί, την Αιθιοπία, την Ινδία, το Νίγηρα, τη Σενεγάλη και τη Σομαλία δείχνει πώς συνδυάζοντας τη λήψη νομικών μέτρων μαζί με υποστήριξη στις κοινότητες, που προσφέρει βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις - ειδικά εκπαίδευσης - και επιτρέποντας τις τοπικές κοινότητες να συζητήσουν και να καταλήξουν στη ρητή, συλλογική απόφαση για τον τερματισμό των γάμων σε παιδική ηλικία, αποφέρει θετικά αποτελέσματα.

«Οι γάμοι παιδιών μπορεί συχνά να οδηγήσουν στον τερματισμό της εκπαίδευσης ενός κοριτσιού. Σε κοινωνίες όπου η πρακτική αυτή είναι διαδεδομένη, ο γάμος μιας κοπέλας σε παιδική ηλικία είναι μέρος ενός συμπλέγματος κοινωνικών προτύπων και συμπεριφορών που αντανακλούν τη χαμηλή αξία που αποδίδεται στα ανθρώπινα δικαιώματα των κοριτσιών», δήλωσε η Anju Malhotra.

Η εκπαίδευση είναι μια από τις πιο αποτελεσματικές στρατηγικές για την προστασία των παιδιών ενάντια στο γάμο. Όταν τα κορίτσια είναι σε θέση να παραμείνουν στο σχολείο μια αλλαγή νοοτροπίας μπορεί επίσης να έλθει ως προς τις ευκαιρίες τους εντός της κοινότητας. Το ποσοστό των παιδιών-νυφών έχει μειωθεί κατά τα τελευταία 30 χρόνια, αλλά οι γάμοι παιδιών παραμένουν σε υψηλά ποσοστά σε πολλές περιοχές του κόσμου, ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές και μεταξύ των φτωχότερων.